Perydot jest jednym z niewielu kamieni szlachetnych, które występują tylko w jednym kolorze: oliwkowo-zielonym. Intensywność i odcień zieleni zależy jednak od procentowej zawartości żelaza w strukturze kryształu, więc kolor poszczególnych klejnotów peridotu może wahać się od żółtego, przez oliwkowy, do brązowo-zielonego. W rzadkich przypadkach perydot może mieć średnio ciemny odcień, czystą zieleń bez wtórnego żółtego odcienia lub brązowej maski. Jaśniejsze kolory klejnotów wynikają z niższego stężenia żelaza.

Struktura molekularna perydotu składa się z izomorficznego oliwinu, krzemianu, magnezu i żelaza w rombowym układzie krystalicznym. W alternatywnym ujęciu strukturę atomową można opisać jako sześciokątny, ściśle upakowany układ jonów tlenu z połową oktaedrycznych miejsc zajmowanych przez jony magnezu lub żelaza i jedną ósmą tetraedrycznych miejsc zajmowanych przez jony krzemu.

Oliwin, którego rodzajem jest perydot, jest powszechnym minerałem w skałach maficznych i ultramaficznych, często występującym w lawie i ksenolitach perydotytowych płaszcza, które lawa przenosi na powierzchnię; jednak perydot o jakości klejnotu występuje tylko w ułamku tych ustawień. Perydoty można również znaleźć w meteorytach.

Perydoty można rozróżnić na podstawie rozmiaru i składu. Perydoty powstałe w wyniku aktywności wulkanicznej zwykle zawierają wyższe stężenia litu, niklu i cynku niż te znalezione w meteorytach.

Oliwin jest obfitym minerałem, ale perydot o jakości klejnotu jest raczej rzadki ze względu na jego niestabilność chemiczną na powierzchni Ziemi. Oliwin występuje zwykle w postaci małych ziaren i ma tendencję do występowania w stanie silnie zwietrzałym, nieodpowiednim do użytku dekoracyjnego. Duże kryształy forsterytu, odmiany najczęściej używanej do cięcia klejnotów perydotowych, są rzadkie; w rezultacie perydot jest uważany za cenny.

W starożytnym świecie wydobycie perydotu, zwanego wówczas topazios, na Wyspie Świętego Jana na Morzu Czerwonym rozpoczęło się około 300 r. p.n.e..

Perydot był ceniony od najwcześniejszych cywilizacji ze względu na jego rzekomą moc ochronną, która według przesądów odpędza lęki i koszmary. Niektórzy uważają, że niesie ze sobą dar "wewnętrznego blasku", wyostrzając umysł i otwierając go na nowe poziomy świadomości i rozwoju, pomagając rozpoznać i zrealizować swoje przeznaczenie i duchowy cel. Nie ma naukowych dowodów na takie twierdzenia.

Perydot jest czasami mylony ze szmaragdami i innymi zielonymi klejnotami. Znany gemmolog George Frederick Kunz omówił pomylenie szmaragdów i perydotów w wielu skarbach kościelnych, w szczególności w skarbie "Trzech Magów" w Domu Kolońskim w Niemczech.

Głównym źródłem oliwinu perydotowego jest dziś rezerwat Indian San Carlos Apache w Arizonie. Jest on również wydobywany w innej lokalizacji w Arizonie, a także w Arkansas, na Hawajach, w Nevadzie i Nowym Meksyku w Kilbourne Hole w USA; oraz w Australii, Brazylii, Chinach, Egipcie, Kenii, Meksyku, Myanmarze (Birmie), Norwegii, Pakistanie, Arabii Saudyjskiej, RPA, Sri Lance i Tanzanii.